Реципроцитет во Хелсинки и во Софија: истиот збор, две различни насоки
Во Хелсинки Македонија бара стандард за своето малцинство. Во Софија, истиот принцип се употребува како услов кон Бугарија.
Истиот збор — реципроцитет — оваа недела се појави во два одделни контексти, со два различни значења, во расправите за малцинските права поврзани со Македонија.
Во Хелсинки, Македонското друштво „Илинден“-Тирана бараше и доби едногласна поддршка од ФУЕН за резолуција со која се бара од Албанија поголема заштита на македонското малцинство — вклучително ратификација на Европската повелба за малцински јазици. Тука реципроцитетот е нагласен имплицитно: Македонија, преку своите здруженија во странство, бара стандард што самата го применува кон малцинствата на своја територија.
Во Софија, заменик-министерот Зоран Димитровски употреби ист термин, но во спротивна насока: реципроцитет како услов Македонија да постапи по барањето на Бугарија (внесување во Уставот) само доколку Бугарија, паралелно, ги спроведе пресудите на Стразбур за регистрација на здруженијата на Македонците на нејзина територија.
Во двата случаја, реципроцитетот е алатка за преговарање, не автоматски принцип. Каде Македонија бара права за сопственото малцинство во странство (Албанија), таа тежи кон исти стандарди без експлицитно да бара нешто заврат. Каде од неа се бара уставна промена (Бугарија), таа го употребува истиот принцип како предуслов. Двата случаја покажуваат дека силата на аргументот „реципроцитет“ зависи од тоа која страна го изговара и во кој правец.
MKNews Hub · Политика · 20 септември 2026